(Episod 21)
Apakah ini?
Tunggu, Poong Sang.
Saya akan bunuh mereka.
Saya akan bunuh mereka!
Awak terkejutkan saya.
Poong Sang, jangan begitu murung. Kita memang akan dihalau keluar.
Mari pergi ke sauna atau sesuatu. Kita tidak boleh tidur di sini.
Saya tidak peduli jika awak ke sauna atau rumah penginapan.
Awak boleh makan terlebih dahulu.
Terima kasih, Cik Jeon.
Bagaimana dengan Jin Sang?
Kami akhirnya datang ke sini apabila kami dalam kecemasan.
Terima kasih atas layanan awak.
Ia kegemaran awak, sujebi kimchi.
Awak boleh makan dahulu.
Jangan fikirkan perkara yang aneh.
Saya akan bunuh awak terlebih dahulu, sebelum awak bunuh dia.
Saya bersetuju dengan dia.
Sujebi awak akan menjadi kembang.
Tunggu. Tolonglah.
Boleh awak dengarkan saya terlebih dahulu?
Tidak guna! Hei.
Saya minta maaf. Baik? Saya bersalah.
Saya tidak lakukannya dengan sengaja.
Saya betul-betul mahu hubungi awak. Tapi pelaksana hanya melakukannya.
Tidak guna.
Oh Tuhan. Poong Sang.
Selamat tinggal.
Awak berakhir seperti saya.
- Oh Tuhan. - Kenapa dengan awak?
- Awak! - Hei, awak!
Sukar dipercayai.
Poong Sang.
Kenapa tiada lif?
Saya sangat penat.
Oh Tuhan.
Tempat apakah ini? Tidak guna.
Rumah kita lebih kecil daripada sebelumnya.
Kita seperti pengemis.
Poong Sang!
Ada sesiapa...
- bernama Lee Jeong Sang... - Apa?
Kenapa awak abaikan panggilan saya?
- Mari kita keluar. - Wanita mulia ini telah datang...
ke sini kerana awak mengabaikan panggilan saya.
Saya hubungi awak untuk beritahu...
kami dihalau dan berpindah ke rumah atas bumbung.
Kami ada dua bilik, satu untuk wanita dan satu untuk lelaki!
Apa perasaan awak sekarang?
- Mari kita keluar dan bercakap. - Saya sudah selesai bercakap.
Saya geram kerana awak abaikan saya, jadi saya datang.
Awak tidak guna.
Berhenti memandang saya.
Saya hanya bimbang.
Jika awak pandang saya lebih daripada tiga saat,
saya akan lebamkan mata awak.
Oh Tuhan. Awak cakap dengan kotor, sama seperti sifat keluarga awak.
Saya dengar semua adik-beradik awak sangat menjengkelkan.
Kaki judi, pelayan bar, dan penjahat?
Saya rasa khabar angin itu betul.
Awak serupa dengan adik awak.
Awak semua menjengkelkan.
Oh Tuhan!
Awak betul.
Jadi kenapa jika kami semua menjengkelkan?
Diam!
Jika awak buka mulut awak sekali lagi,
saya akan koyakkannya.
Saya akan buat pengoyakan,
jadi awak buat jahitannya.
Itu adalah kelebihan awak.
Yoo Heung Man?
Saya dengar dia telah pergi.
Tapi saya tidak tahu dia pergi ke mana.
Berseronoklah.
(Minuman pening mabuk)
Tunggu sebentar! Apa yang awak sedang lakukan?
Kenapa awak buat begini?
Awak tidak apa-apa? Adakah awak tercedera?
Oh, tidak!
Apa dia?
Awak tidak memandu?
Saya akan lakukannya selepas saya selesai di sini.
Awak mahu saya belanja makan malam?
Tidak, terima kasih.
Saya mahu minta pertolongan awak.
Saya tiada duit yang banyak.
Tapi jika ia di bawah 100 dolar.
Tolong carikan dia untuk saya.
Jika awak tanya dengan bekas rakan sekerja awak,
saya yakin awak akan temui dia.
Kali ini sahaja, tolonglah?
Jangan cari dia lagi. Kenapa awak mahu cari dia?
- Wae Sang! - Hwa Sang.
Jangan bersimpati dengan dia.
Jangan rindukan dia juga.
Dia bukan orang yang sesuai untuk awak.
Hei!
Awak tidak tahu apa yang saya rasa!
Jin Sang.
Awak boleh tidur?
Kenapa?
Saya tidak mahu tinggal di sini.
Apa semua ini?
Kalaulah awak masuk ke kolej pada ketika itu,
kita tidak akan berada di sini sekarang.
Kim Mi Ryun.
Joong Yi.
Oh ya, Joong Yi.
Saya ada sesuatu untuk diberitahu kepada awak.
Saya tahu. Awak akan bercerai.
Saya minta maaf.
Cukuplah itu.
(Kehidupan seharian saya.)
Ada apa-apa...
yang awak mahu buat bersama dengan saya?
Tidak.
Saya ada banyak perkara yang mahu dilakukan dengan awak.
Makan perut khinzir ketika sedang berkhemah,
melihat bintang di langit pada waktu malam,
menunggang basikal bersama-sama.
mengembara dengan awak,
apabila awak masuk ke kolej.
Saya juga mahu...
pegang tangan awak sewaktu awak berkahwin nanti.
Saya tidak akan berkahwin.
Kenapa?
Anak perempuan akan alami nasib yang sama dengan ibunya.
Bagaimana jika saya bertemu dengan seseorang seperti awak?
Saya tidak mahu alami nasib yang sama seperti ibu.
Walaupun jika,
saya sudah tiada lagi,
awak harus belajar dengan baik,
dan dengar cakap ibu awak.
Jangan cakap seperti awak akan mati tidak lama lagi.
Saya akan uruskan diri saya.
Joong Yi.
Terima kasih kerana jadi anak perempuan saya.
Disebabkan awak, saya...
- rasa sangat bahagia. - Bas sudah tiba.
Selamat tinggal.
Si tidak guna itu.
Tidak guna.
Jin Sang, awak memang tidak guna!
Tidak guna!
Awak sudah hilang akal!
Awak ke sini!
Tidak guna!
Apa yang awak sedang lakukan?
Awak memang seorang yang tidak guna!
Oh Tuhan, awak tidak apa-apa?
Helo, kami mahu tanya sesuatu kepada awak.
Adakah Lee Jin Sang tinggal di bangunan ini?
Ya, betul. Siapa awak?
Kami polis.
Polis?
Saya abang Jin Sang, Lee Poong Sang.
Adakah ini mengenai hutangnya?
Di mana dia sekarang?
Dia dikehendaki kerana cubaan membunuh.
Cubaan membunuh?
Jin Sang tiada di rumah!
Jin Sang, polis ada di sini!
Awak tiada di sini, bukan?
Tolong senyap.
Okey, Encik Polis!
Awak boleh mencari di rumah.
Saya sudah beritahu awak. Dia tidak pulang ke rumah hari ini.
Sudah jelas dia tiada di rumah.
Jin Sang, awak tiada rumah, bukan?
Jin Sang! Awak tiada di sini, bukan?
Betul?
Jin Sang, lari! Lari...
Lari...
- Ia masih panas. - Itu saya punya.
Saya sedang makan itu.
Panasnya.
Jin Sang seorang yang penakut,
jadi tidak mungkin dia membunuh atau melompat melalui tingkap.
Saya pasti ada salah faham.
Awak sudah makan?
Dia baru sahaja pergi.
Awak tidak guna, Jin Sang!
Tidak guna!
Oh Tuhan!
Setelah dia pulang ke rumah, awak perlu beritahu kami.
Menyembunyikan penjenayah adalah satu jenayah.
Sudah tentu. Selamat tinggal.
Selamat tinggal.
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Awak tidak guna!
Bagaimana awak boleh melakukannya, awak hilang akal?
Ini menjengkelkan.
Hubungi saya sebelum saya bunuh awak!
Apa patut saya buat?
Jin Sang.
Saya faham perasaan awak.
Saya tahu.
Tapi awak tidak boleh melakukan ini. Mari menyerah diri.
Di mana awak?
Saya akan datang menjemput awak.
Tuan.
Ada apa?
Kami sudah menghalau awak.
Jika awak terus melakukan ini, saya akan ambil tindakan.
Bukan begitu. Tuan.
Saya adalah...
abang Lee Jin Sang.
Siapa yang awak katakan?
Tidak guna.
Saya tidak boleh percaya ini.
Pergi.
Saya benar-benar minta maaf, tuan.
Dia lembab dan miskin.
Ia akan menjadi penghujungnya jika dia menjadi penjenayah.
Demi saya, tolong maafkan dia kali ini.
Awak tahu berapa lama dia akan dipenjarakan...
setelah ditangkap kerana cuba membunuh?
Itu tidak boleh berlaku, tuan!
Dia budak lelaki miskin yang dibesarkan tanpa ibu bapa.
Tolonglah, saya merayu pada awak.
Jika awak selamatkan dia, saya tidak akan melupakannya.
Tolonglah.
Hei, Park Jin Sang.
Dia bukan Park.
Dia Lee.
Hei, orang tidak guna.
Abang awak berlutut di depan saya.
Apa yang awak kata?
Mi Ryun, orang tidak guna.
Baik awak jangan bergerak.
Sudah tentu, saya tidak akan.
Lihatlah awak melatah...
bila awak tiada keberanian untuk datang ke sini.
Tuan, tolong jangan marah.
Tidak kira apa yang dia kata,
hanya abaikannya.
Tolong jangan hirau apa yang dia kata.
Saya akan belasah dia nanti.
Orang tidak guna!
Hantar dia pergi sebelum saya bunuh awak!
Senyap!
Jin Sang, merayu!
Baik awak merayu kepadanya!
Orang tidak guna!
Tidak guna!
Hantar dia pergi!
Budak ini...
Tidak guna.
Hei.
Boleh awak berjanji pada saya ini tidak akan berlaku lagi?
Sudah tentu, tuan.
Jika dia timbulkan masalah lagi,
saya akan bunuh dia.
Saya tertanya...
dia mewarisi sikap siapa.
Peguam Bae.
Hentikan aduan yang awak tulis...
mengenai cubaan membunuh.
Kita boleh beritahu polis...
yang kita tersilap dia untuk orang lain.
Kita ada bukti kukuh...
untuk saman dia kemudian jika perlu.
Baiklah.
Terima kasih, tuan!
- Terima kasih, tuan! - Ayuh.
Ini dibuat di Itali. Adakah awak tahu?
Hei! Ayuh!
Dalam perjalanan keluar, tulis memorandum.
Jika dia lakukan ini lagi, saya akan letak dia dalam penjara.
Saya faham.
Saya tidak akan lupakan belas kasihan awak.
Tidak guna!
Oh Tuhan!
- Siapa? - Jangan palsukan suara awak.
Buka pintu.
Adakah sesiapa ekori awak?
Seperti polis?
Bagaimana awak boleh lakukan itu bila awak begitu mudah takut?
Buka pintu ketika saya sedang baik.
- Awak akan pukul saya? - Hanya buka ia.
Kenapa awak pergi ke sana?
Kenapa awak berlutut dan merayu padanya?
Saya tidak akan biarkan dia hidup.
Hentikan ia.
Cubaan membunuh? Adakah awak hilang akal?
Jika awak lakukannya lagi, saya tidak akan maafkan awak.
Saya tulis memorandum,
mengatakan saya akan dipersalahkan jika ia berlaku lagi.
Jadi awak boleh keluar.
Poong Sang!
Kenapa awak buat begitu?
Awak...
Adakah awak tiada harga diri?
Dia halau kita keluar!
Harga diri?
Saya tiada satu pun.
Saat awak dilahirkan,
harga diri saya hilang. Jadi apa?
Saya tidak akan biarkan dia hidup.
Saya mungkin miskin, tapi saya masih ada harga diri.
Saya akan tuntut semula harga diri kita!
Tidak perlu untuk itu, orang kurang siuman.
Hei.
Saya tahu keluarga kita sangat bermasalah,
tapi tidak boleh ada penjenayah.
Kenapa awak kedengaran begitu tidak bersalah?
Semuanya salah awak.
Untuk menyaksikan seseorang yang membuat saya seperti ini...
menjalani kehidupan yang makmur adalah menjengkelkan.
Apa yang saya minta padanya adalah 100,000 dolar.
Tapi dia melayan saya seperti sampah.
Sedarlah!
Kenapa awak mahu duitnya yang kotor?
Saya mahu memberikannya kepada awak.
Saya mahu bertindak seperti...
orang yang baik di hadapan awak.
Awak selalu pandang rendah kepada saya,
dengan mengatakan saya tidak berguna.
Saya mahu membuktikan kepada awak yang saya berguna.
Awak tidak tahu.
Tidak guna.
Apa maksud awak?
Awak tidak akan menjadi sebahagian daripada keluarga ini?
Saya tidak boleh melakukannya lagi.
Saya mahu keluar.
Saya berbeza dengan awak.
Awak mengorbankan hidup awak untuk adik-beradik awak.
Tapi saya tidak mampu dan tidak sanggup...
untuk melakukan itu.
Saya letih.
Saya tahu betapa sukarnya awak.
Saya sentiasa mahu meninggalkan tempat ini sejak saya kecil.
Sekiranya bukan kerana awak, saya pasti sudah lari.
Jin Sang, Hwa Sang, dan Wae Sang.
Mereka tidak pernah buat sesuatu untuk saya.
Berani mereka meminta-minta pada saya?
Saya tidak ada apa-apa lagi untuk ditawarkan.
Awak mengatakan saya mewakili keluarga kita?
Awak mengatakan saya kebanggaan keluarga kita?
Tidak.
Saya benci keluarga saya,
dan saya sentiasa malu dengan mereka.
Ayah, ibu, dan semua adik-beradik saya.
Saya tidak pernah bercakap tentang mereka pada kawan saya.
Saya sudah selesai.
Saya mahu hidup saya juga.
Saya tahu ia sukar untuk awak,
tapi saya tidak akan melihat ke belakang.
Baik.
Jika itu bagaimana awak rasa, awak boleh melakukannya.
Awak tidak perlu buat lebih banyak lagi.
Awak telah selesai...
lebih daripada cukup sehingga ke hari ini.
Saya sepatutnya beritahu awak berhenti seketika lalu.
Saya minta maaf.
Jangan melihat ke belakang...
dan hidup dengan kehidupan awak.
Selamat tinggal, Poong Sang.
Tunggu.
Pergi.
Saya tidak mahu melihat awak lagi.
Awak takkan melihat saya lagi.
Ia mesti sukar.
Saya akan beritahu awak.
Tapi saya terlalu takut saya mungkin kehilangan awak.
Saya tidak berkahwin. Saya baru buat kesilapan satu malam.
Saya tidak ingat.
Dia tiba-tiba datang dan berkata dia hamil.
Jangan menyalahkan diri awak berfikir...
"Saya berputus asa dengan seorang lagi."
"Apa yang tidak kena dengan hidup saya?"
Dan saya sangat menyukai awak,
jadi jangan biarkan kebanggaan awak tercalar sama sekali.
Awak adalah wanita pertama yang baik kepada saya.
Saya tidak akan lupa awak.
Saya mungkin tidak guna,
tapi cinta saya untuk awak bukan cinta tidak guna.
Awak boleh percaya itu.
Saya gembira...
mencintai awak.
Tolong abaikan saya.
Saya tidak akan meninggalkan awak.
Saya mahu mengekalkan awak untuk diri sendiri.
Kehidupan panjang, dan kesakitan ini seketika.
Ia hanya satu langkah.
Saya tidak peduli jika saya tertipu.
Saya mahu mempercayai cinta awak.
(Episod 22)
Poong Sang.
- Poong Sang. - Ya?
Tidak guna, budak itu.
- Hei. - Poong Sang.
Oh Tuhan.
Awak telah berpindah.
Oh Tuhan, apakah ini? Saya akan ambil itu.
Ini adalah minyak bijan dan minyak perila buatan sendiri.
Serbuk lada merah.
Labu.
Dan ayam Korea.
Oh Tuhan, awak pandai menguruskan rumah tangga.
Terima kasih, Sim Ran. Pasti sukar di samping menjaga diri sendiri.
Tapi, tiada tempat untuk awak tinggal di sini.
Saya boleh berkongsi dengan Hwa Sang.
- Boleh, Hwa Sang? - Apa?
Saya akan buat semua kerja rumah.
Ia tidak penting betapa kami menyukai awak.
Wae Sang langsung tidak sukakan awak.
- Lima orang buruh. - Saya.
- Saya juga. - Oh Tuhan.
Sila masuk.
- Maafkan saya. - Oh Tuhan.
Mari pergi.
- Mari pergi. - Mari berangkat.
Baik.
Helo?
Apa?
Saya akan berada di sana sekarang.
Ya.
Joong Yi, kenapa awak selalu buat begini?
Joong Yi.
Adakah awak marah?
Dia menyumpah awak dalam perbualan kumpulan kami,
awak bercerai kerana ada hubungan sulit.
Saya marah, jadi saya memukul dia.
Dan dia juga telah memukul saya.
Saya mahu bersikap lebih baik selepas saya berpindah ke sini.
Kerja yang bagus.
Tapi jangan buat begini mulai sekarang.
Kata-kata orang tidak penting.
Terima sahaja ia sebagai sebahagian daripada hidup awak.
Itu takdir awak kerana ada ibu bapa yang teruk.
Saya akan berhenti meminta maaf dan merasa bersalah pada awak.
Saya tidak peduli jika awak marah pada saya.
Tidak kira apa kata orang,
saya akan hidup dengan penuh keyakinan.
Dan awak juga perlu begitu.
Saya tidak dapat beri duit saku yang banyak.
- Saya akan bekerja sambilan. - Belajar, bukan bekerja sambilan.
Sekurang-kurangnya, saya boleh membesarkan awak.
Bukankah ini masa untuk awak ke akademi?
Mari pergi.
Adakah Poong Sang pergi ke suatu tempat?
(Kedai Runcit Chil Bok)
Hei, cik. Adakah awak tahu Poong Sang berpindah ke mana?
Oh Tuhan, saya benar-benar minta maaf.
Adakah awak hilang akal?
Saya tidak hilang akal seperti awak.
Berani awak?
- Awak sengaja buat begini, bukan? - Sudah tentu.
- Saya mahu beri awak pengajaran. - Apa?
Awak fikir awak ibu mereka...
hanya kerana awak melahirkan mereka?
- Awak tidak teruk daripada haiwan. - Awak sudah hilang akal.
Tutup mulut awak.
- Apa yang awak tahu? - Awak akan dihukum.
Jika awak seorang ibu, awak patut takut pada langit.
Awak tidak rasa bersalah pada Poong Sang?
Dia terpaksa jaga adik-adiknya demi awak.
Saya akan terus perhatikan awak dan lihat cara kematian awak.
Hei! Awak sangat biadab!
Saya tumpahkan sedikit bir.
Bagaimana kerja ini?
Saya hanya lakukannya kerana keperluan.
Kita berdua tidak bagus dalam melakukan kerja fizikal.
Cepat minum sebelum pemiliknya datang.
Adakah awak bertemu ibu kebelakangan ini?
Kenapa awak tanya?
Saya tidak mahu awak melakukan sesuatu yang pelik kerana dia.
Jika saya ada banyak duit, saya akan buka restoran begini demi awak.
Awak lebih sesuai menguruskan restoran.
Jangan risau tentang saya. Risaukan diri awak sendiri.
Dan jangan terlibat dalam penipuan insurans.
Awak hanya akan terluka.
Jika saya ada kereta, saya tidak akan terluka.
Awak tunggu sahaja. Jika saya dapat banyak duit,
Saya akan belikan kereta untuk awak.
Saya ada idea.
Selepas saya belikan awak kereta,
awak boleh gunakan itu untuk lakukan penipuan insurans.
Kemudian awak boleh buka restoran untuk saya.
Adakah itu situasi terbaik yang awak boleh fikirkan?
Awak memang sangat dungu.
Tapi itu masuk akal.
Tapi kenapa awak,
buat semua perkara yang ibu suruh awak buat?
Saya rasa kasihan terhadap dia.
Jika saya tidak lakukannya,
Saya rasa seperti dia akan hilangkan diri lagi.
Saya juga begitu.
Saya takut jika dia tiba-tiba hilangkan diri lagi.
Saya masih termimpikan dia.
Saya termimpi dia tinggalkan kita.
Kemudian kita akan jerit "Ibu" dan kejar dia.
Awak juga alami mimpi seperti itu?
Bukankah kita terlalu tua untuk mimpi tentang perkara seperti itu?
Itu adalah sama seperti bagaimana kita bencikan saat itu.
Jika ibu masih ada, saya tidak perlu bekerja di dapur,
dan saya pasti telah masuk ke kolej.
Awak telah dapat peluang itu, jadi kenapa awak tidak pergi?
Saya rasa marah setiap kali saya fikir tentang itu.
Tiada apa yang saya boleh buat tentang itu sekarang.
Kita tidak akan sampai ke mana-mana,
jika bercakap dengan satu sama lain.
Jumpa awak nanti.
Awak harus minum ini!
Oh Tuhan, membazirnya.
(1,000 dolar)
Awak buat apa sehingga sekarang?
Awak masih belum cuci pinggan kotor.
Kita apa tempahan dari sekumpulan pelanggan malam ini,
jadi sediakan meja awal.
Awak mahu pergi ke mana?
Saya letak jawatan.
Saya memecat diri saya sendiri.
Hei!
Tolong sedarkan diri dan senyum.
Helo, encik.
Jangan panggil saya "encik". Panggil saya "sayang".
Sayang.
Apa? Sayang?
Sebenarnya, saya ada ramai abang lelaki.
Saya panggil mereka "sayang".
Jadi saya akan panggil awak "sayang".
Saya patut panggil awak semua dengan nama berbeza.
Encik. Tidak.
Sayang, jika saya makan dengan awak,
minum teh dengan awak, dan menonton wayang dengan awak,
apa yang awak akan buat untuk saya sebagai balasan?
Apa yang awak mahukan?
Saya akan berikan apa sahaja yang awak mahu.
Awak akan beri apa sahaja yang saya mahu?
- Sudah tentu. - Benarkah?
Ya, sudah tentu.
Terima kasih.
Poong Sang.
- Hwa Sang. - Poong Sang.
Oh Tuhan.
Awak paling sayangkan saya, bukan?
- Ya, sudah tentu. - Saya yang terbaik, bukan?
Ya, awak memang yang terbaik.
Awak lebih sayangkan saya berbanding Jeong Sang, betul?
Ya, sudah tentulah! Oh Tuhan.
Poong Sang!
Tahniah atas pembukaan perniagaan baru awak.
Ayam Korea ada di sini.
Ayam merah. Ayam Korea.
Ayam yang berjus dan lembut ada di sini.
Helo?
Adakah awak Encik Lee Poong Sang?
Awak boleh datang untuk tuntut yuran diagnosis kanser awak.
Benarkah?
Terima kasih.
Terima kasih banyak.
(Boon Sil, deposit untuk rumah baru Wae Sang.)
(Yuran Pembedahan Hwa Sang, Hutang, Perbelanjaan Perjalanan)
(Mahkamah)
Kenapa mereka tidak benarkan kita bercerai sahaja?
Apa gunanya ada tempoh pengantaraan?
Boleh kita pergi ke mana-mana dan berbincang?
Ini ada 30,000 dolar.
(10,000 dolar)
Awak sudah habiskan deposit awak.
Di mana awak dapat duit ini?
Saya ada simpan sedikit duit.
Saya minta maaf kerana tidak dapat berikan lebih kepada awak.
Lagi satu perkara,
kami sudah berpindah.
Kami telah dipaksa keluar dari rumah lama itu,
jadi kami berpindah ke rumah atas bumbung di kawasan berdekatan.
Saya juga perlu cari rumah...
untuk Wae San dan Sim Ran apabila mereka berkahwin nanti.
Sebanyak mana pun saya cuba,
ini adalah yang terbaik saya boleh buat.
Adakah awak akhirnya sedar tentang itu?
Awak dalam keadaan yang lebih teruk dari bankrap.
Walaupun begitu,
saya masih perlu membantu mereka menjalani kehidupan yang baik.
Saya sudah fikir mengenainya,
dan saya menyedari ia bukan untuk mereka.
Saya melakukan semua perkara itu kerana saya mahu,
dan begitulah saya hidup sepanjang hayat saya.
Jadi ia sudah terlewat untuk kembali.
Baju ini...
ia tiga tahun lalu?
Awak belikan pada hari lahir saya.
Bagaimana saya kelihatan?
Saya akan berpakaian dengan baik mulai sekarang.
Saya rasa orang benar-benar tidak berubah.
Kenapa dengan awak, Poong Sang?
Biar saya tanya awak soalan.
Jika awak sakit dan akhirnya memerlukan organ,
adakah awak fikir adik-beradik awak akan berikan?
Sudah tentu.
Saya pasti mereka akan beri.
Siapa? Jin Sang? Hwa Sang? Jeong Sang? Wae Sang?
Jangan bermimpi.
Saya cukup yakin mereka semua akan larikan diri.
Mereka tidak akan lakukan itu.
Saya tahu ia tiada kena mengena dengan saya,
tapi awak perlu hentikan.
Awak mungkin fikir...
adik-beradik awak tidak boleh hidup tanpa awak.
Tapi apabila saat awak lepaskannya, mereka akan melakukan lebih baik.
Jadi saya rasa awak juga akan melakukan lebih baik...
kerana kita tidak akan saling bertemu lagi.
Lakukanlah yang terbaik untuk hidup bahagia.
Jaga kesihatan dan hiduplah dengan lama.
Adakah awak bergurau?
Awak hanya beri saya 30,000 dolar,
dan awak mahu saya jalani kehidupan yang panjang dan sihat?
Jangan marah begitu.
Ia akan buat awak berumur.
Saya pergi dulu.
Itu sahaja?
Bayangkan bagaimana awak menyukarkan ayah saya kerana mahu bercerai.
Tolong minta maaf kepada dia bagi pihak saya.
Saya tidak pernah belikan dia daging lembu.
Saya sangat menyesali itu sekarang.
Maksud saya, berapa sahaja harganya? Saya boleh sahaja...
belikan dia daging lembu daripada daging khinzir.
Awak kedekut.
Saya sangat gembira kita bercerai.
Bagaimana saya berjaya melepaskan diri dari kawah berapi itu?
Awak perlu bertemu lelaki yang mampu membeli daging lembu.
Itu bukan hal awak.
Saya akan berjumpa siapa yang saya mahukan.
Jaga Joong Yi dengan baik.
Dia anak perempuan saya. Dia bukan masalah awak.
Saya akan keluarkan dia dari pendaftaran keluarga awak.
Lakukanlah apa sahaja yang awak mahu.
Tidak mudah bagi mendapatkan duit untuk tuisyen kolej Joong Yi.
Jika saya tahu ini akan berlaku,
saya tidak akan membatalkan insurans saya.
Saya tinggalkan awak dengan bebanan.
Itu benar-benar menyakitkan saya.
Kita hanya bercerai,
tapi orang lain mungkin fikir awak mahu mati.
Jika ia begitu menyakitkan awak,
kenapa awak tidak memohon insurans hayat...
yang bernilai dalam satu juta dolar?
Saya akan lakukan jika saya boleh.
Jika ada lagi yang awak mahu kata, katakanlah.
Beritahu saya jika ada yang mengganggu awak...
atau jika ada yang awak mahu kutuk...
supaya awak tidak akan marah.
Oh Tuhan.
Adakah awak fikir saya tidak akan kata apa-apa?
Ada banyak yang saya mahu katakan.
Semasa kita pergi...
ke sebuah restoran Cina untuk ulang tahun perkahwinan,
adakah awak ingat apa yang awak lakukan selepas kita memesan...
khinzir masam manis dan jajangmyeon?
Apa yang saya buat?
Awak tidak pedulikan saya.
Awak hanya beri makanan kepada adik-beradik awak dan berkata,
"Makanlah, awak semua."
"Saya sangat gembira apabila kita semua..."
"berkumpul dan makan bersama."
Ia adalah ulang tahun perkahwinan kita.
Lagi pula, awak terlupa mengenainya,
jadi ia sudah lapan tahun selepas perkahwinan kita.
Semua kawan saya ketawa...
pada hakikat yang ulang tahun perkahwinan kita...
adalah pada 29 Februari yang hanya wujud setiap empat tahun.
Awak sengaja memilih tarikh itu, bukan?
Saya hanya memilih hari itu kerana pemilik...
dari garaj beritahu saya boleh mengambil cuti.
Saya juga fikir ia tidak masuk akal.
Adik-adik awak selalu ada di ulang tahun perkahwinan kita.
Awak kata kita harus pergi luar negara setiap empat tahun,
tapi kita tidak pernah naik pesawat.
Bangun.
Kenapa?
Awak mahu naik pesawat?
Mari makan daging khinzir masak masam dan manis.
Baiklah. Awak fikir saya tidak akan pergi?
Saya tidak makan sarapan, jadi saya kelaparan.
Adakah awak cemburu saya cedok makanan...
untuk adik-adik saya?
Pesan apa sahaja awak mahu.
Saya ada duit.
Apa lagi awak mahu pesan?
Adakah awak menang loteri atau sesuatu?
Ya.
Awak tidak pernah kenali walau satu potongan rambut...
atau mengaran.
Saya juga minta untuk letak tampalan sakit otot...
di belakang saya kerana ia sangat sakit,
tapi awak langsung tidak peduli.
Tapi awak sangat bimbang...
bila Jin Sang cederakan kakinya,
dan awak juga masak sup tulang lembu untuknya.
Tunggu di sini.
Saya akan beli tampalan sakit otot dan sup tulang lembu.
Adakah awak bergurau dengan saya?
Saya boleh maafkan awak untuk segala-galanya.
Tapi adakah awak tahu apa yang paling sakitkan saya?
Hakikat awak suruh saya untuk gugur kandungan...
ketika saya hamil Joong Yi.
Saya dengar lelaki biasanya layan isteri mereka...
seperti ratu bila mereka hamil.
Tapi awak buat saya...
rasa seperti saya buat sesuatu yang sangat buruk.
Saya tidak dapat makan apa yang saya mahu.
Saya tidak dapat makan strawberi.
Tapi apa kemungkinannya?
Ia seolah-olah kita sangat serasi.
Kita jarang tidur bersama,
tapi saya masih boleh hamil.
Orang mungkin fikir kita sangat cintakan satu sama lain.
Dan lepas saya lahirkan anak,
saya tidak dapat pulih dengan betul.
Saya terpaksa celup tangan saya dalam air sejuk...
dan mula bersihkan kereta.
Dua kali pada itu.
Saya minta maaf.
Maksud saya,
saya tidak sepatutnya buat begitu pada awak.
Saya benar-benar buat salah pada awak.
Tolong maafkan saya.
Diam.
Adakah terdapat apa-apa...
awak mahu buat dengan saya untuk kali terakhir?
Tidak.
Bagaimana jika kita pergi bercuti ke luar negara?
Tidak dengan awak.
Awak juga tidak pernah naik pesawat.
Saya tidak dapat bermimpi...
untuk pergi bercuti ke luar negara.
Satu-satunya impian saya...
adalah untuk hidup...
dengan hanya awak dan Joong Yi.
Awak sentiasa cuba tidur dengan saya,
tapi bagaimana saya boleh...
bila adik-adik awak di bilik sebelah?
Sebab itulah saya selalu menolak awak.
Adakah awak tahu itu?
Awak harus datang bersama kami.
Saya berjanji untuk ke luar negara dengan adik-adik saya.
Awak mahu saya pergi bersama adik-adik awak?
Awak benar-benar cuba yang terbaik...
untuk buat saya benci awak, bukan?
Hingga kini, saya fikir adik-adik awak kurang siuman.
Tapi,
saya baru sedar yang awak adalah paling kurang siuman.
Sejujurnya, dalam perjalanan ke sini,
saya bersedia untuk terima awak semula...
jika awak berjanji untuk lepaskan adik-adik awak...
dan mohon maaf untuk segala-galanya.
Tapi saya pasti sudah hilang akal.
Awak patut habiskan ini, sayang.
Jangan panggil saya "sayang".
Saya tidak lagi mahu...
bersama dengan lelaki seperti awak walaupun untuk satu saat.
Dan tukar nada dering awak.
Awak sentiasa salahkan diri sendiri,
tapi awak tidak pernah berubah.
Saya benci orang seperti awak.
Awak tidak sepatutnya hidup seperti itu.
Apa?
Apakah ini?
Saya pergi ke mahkamah hari ini.
Kami hanya perlu failkan dokumen akhir...
sebaik sahaja tempoh pengantaraan berakhir.
Oh Tuhan.
Awak beritahu saya ini...
ketika saya berkahwin.
Saya hanya perlu bercerai...
bila saya dapati diri saya...
cuba membunuh diri...
atau bila saya mendapati diri saya...
cuba membunuh pasangan saya.
Awak tidak siuman.
Saya akan menjadi budak tidak siuman.
Saya akan menguruskan kedai dobi.
Awak boleh berehat sekarang.
Minum.
Jangan takut dengan apa yang dikatakan oleh orang.
Saya juga akan dapatkan gigi baru.
Oh Tuhan, betapa menjengkelkan.
Jika saya tahu ini akan berlaku, saya akan memintanya membayarnya.
Awak patut...
berkahwin sekali lagi.
- Apa? - Sekarang awak bujang,
awak perlu mencari lelaki...
yang kaya...
dan jangan tinggal bersama ibu bapanya atau adik-beradiknya.
Lupakan ia.
Saya bujang semasa saya bertemu dengan Poong Sang.
Tapi ia akan menjadi lebih teruk kerana saya ada anak sekarang.
Saya hanya akan bertahan dengan apa yang saya ada.
Siapa yang hidup seperti hari ini?
Orang ramai juga membeli gigi baru hari ini.
Saya lebih suka mempunyai satu set gigi palsu...
dari mempunyai implan terperangkap di dalam selama-lamanya.
Saya hanya akan mendapat seorang teman lelaki...
dan pergi janji temu untuk seketika.
Seseorang yang boleh bertemu tanpa terikat dengan hubungan?
Saya tidak mahu lagi terikat.
Awak harus terikat dengan lelaki yang betul.
Apa yang tentang hebat jumpa lelaki tanpa sebarang ikatan hubungan?
Awak goreng ini dengan petrol?
Rasanya sangat pahit.
Oh Tuhan, betapa menjengkelkan.
Kami akan masuk dalam kumpulan lima.
Ada tempat yang bagus juga murah?
Awak pergi bersama kawan awak?
Tidak.
Saya akan pergi bersama adik-beradik saya.
Seramai lima orang.
Awak mesti sangat rapat.
Awak mahu pergi ke mana? Dan bagaimana pula dengan tarikh?
Apa dia, Poong Sang?
Berhenti telefon saya. Berapa kali saya perlu beritahu?
Jeong Sang, sebentar.
Bila awak boleh mengambil cuti?
Saya mahu kita berlima pergi ke luar negara.
Poong Sang, sedarlah.
Jika awak ada duit sebanyak itu, pergi selesaikan hutang awak.
Fikirkan ini sebagai kali terakhir.
Datang dan sertai kami.
Saya begitu bosan dengannya.
Saya kata saya tidak mahu menjadi sebahagian daripada keluarga itu.
Jangan telefon saya semula kecuali ada yang mati.
Jeong Sang.
(Pejabat Doktor, Kang Yeol Han)
(Nama: Lee Poong Sang)
(Keputusan MRI: 3 tumor kira-kira 3mm...)
(terdapat dalam hati.)
Awak datang untuk menenteramkan saya untuk syif malam saya?
Kenapa awak tidak beritahu saya?
Dia meminta saya untuk tidak beritahu awak.
Tapi awak perlu beritahu saya.
Saya adalah doktor.
Bila awak mengetahui?
Selepas kita berkahwin.
Dia memerlukan pemindahan hati,
tapi dia berkata dia tidak boleh meminta pada adik-adiknya.
Dia tidak akan dengar apa-apa pun.
Saya minta maaf.
Jeong Sang!
Awak tidak boleh memandu dalam keadaan ini.
Saya perlu pergi bertemu Poong Sang. Saya perlu jumpa dia.
Tunggu. Awak perlu tenang.
Kenapa saya tidak perasan?
Ia pasti sukar untuknya.
Saya tidak tahu.
Apa yang saya akan lakukan? Oh, tidak, Poong Sang.
Apakah yang akan dilakukan oleh Poong Sang sekarang?
Kasihan abang saya.
Apa yang akan berlaku kepada Poong Sang sekarang?
(Apa Masalahnya, Poong Sang?)
Seorang kanak-kanak adalah yang paling bahagia...
apabila mereka disayangi oleh ibu bapa mereka.
Dia tidak boleh menjalani pembedahan. Ia terlalu berbahaya.
Ini sahaja yang saya boleh lakukan.
Beri duit saya semula!
Awak tahu bagaimana rasanya...
tiba-tiba didiagnosis dengan kanser?
Awak tahu bagaimana saya rasa?
Dia bertekad untuk mati.
Saya tidak boleh membiarkan dia pergi seperti ini.